Αναλύοντας ταινίες: διακρίνοντας τις σεκάνς

In the first article of the Analysing films series, I described how I reconstruct the step outline for the film I am analysing. How I break the film down, scene by scene.

The second step is to break it down, sequence by sequence.

Why is this important? Because, in order to understand the structure of a feature piece, I seek shorter units, the structure of which I can absorb more easily.

Scenes are shorter units, of course, but they are too short to allow a leap from understanding their structure to understanding the structure of the overall feature piece.

Sequences bridge this gap, allowing such a leap. Here is a schematic paradigm:

Στο πρώτο άρθρο της σειράς Αναλύοντας ταινίες, περιέγραψα πώς αναδημιουργώ τη σκαλέτα της ταινίας που θέλω να αναλύσω. Πώς χωρίζω δηλαδή την ταινία σκηνή-σκηνή.

Το δεύτερο βήμα είναι να χωρίσω την ταινία σεκάνς-σεκάνς.

Γιατί αυτό είναι σημαντικό; Διότι, προκειμένου να κατανοήσω τη δομή ενός μεγάλου έργου, αναζητώ μικρότερες ενότητες των οποίων τη δομή μπορώ να αφομοιώσω ευκολότερα.

Φυσικά και οι σκηνές είναι τέτοιες μικρές ενότητες, όμως είναι πολύ μικρές για να μού επιτρέψουν να κάνω άλμα από την κατανόηση της δομής τους στην κατανόηση της δομής όλου του έργου.

Το γεφύρωμα αυτού του άλματος κάνουν οι σεκάνς. Ορίστε ένα σχηματικό παράδειγμα:

The structure of the overall film is hard to see, without distinguishing the scenes from one another. Είναι δύσκολο να διακρίνω τη δομή μιας ολόκληρης ταινίας όσο δεν διακρίνω τη μια σκηνή από την άλλη.

Nevertheless, having distinguished the scenes in my step outline, the whole film’s structure is still oblique. Ωστόσο, ακόμη και όταν ξεχωρίσω τις σκηνές στη σκαλέτα μου, η δομή ολόκληρης της ταινίας εξακολουθεί να είναι δυσδιάκριτη.

Instead of seeing a film as a series of scenes, grouping the scenes into sequences gives me a clearer structural overview. Thus, I shift the problem of understanding the structure of a whole film to its equivalent: understanding the structure of each sequence, as well as their relation to each other.

How do I do this?

I reread the step outline, searching for sequences of scenes that have the same goal as a subject -some character’s objective, usually the protagonist’s- and the same dramatic tension. The sequence usually starts when the goal is being stated and finishes when the goal is achieved or when the failure is ddefinite.

I usually use the goal itself as the sequence’s title, so that I can instantly remind myself what purpose the sequence itself has in the overall story.

More on the definition of a sequence, as well as on what dramatic tension is, you can find in my older post Scenes and sequences.

In case you would like to try it yourself, you can do so using this step outline I wrote for Alien. Here is some homework for you!

In the next post of the series, I will describe how I use the archetypal hero’s journey in order to recognise the main plot points of the film I analyse.

Αντί να βλέπω μια ταινία ως μία σειρά από σκηνές, ομαδοποιώντας τις σκηνές σε σεκάνς, αποκτώ μια καθαρότερη εποπτεία της δομής. Μεταθέτω έτσι το πρόβλημα της κατανόησης της δομής μιας ολόκληρης ταινίας στο ισοδύναμό του: την κατανόηση της δομής κάθε σεκάνς και της σχέσης των σεκάνς μεταξύ τους.

Πώς το κάνω;

Ξαναδιαβάζω τη σκαλέτα που έχω γράψει, αναζητώντας ακολουθίες σκηνών που έχουν ως θέμα τον ίδιο στόχο -κάποιου χαρακτήρα, συνήθως του πρωταγωνιστή- και διέπονται από την ίδια δραματική ένταση. Η σεκάνς ξεκινά λίγο πολύ με τη σκηνή στην οποία τίθεται ο νέος στόχος και τελειώνει όταν επιτυγχάνεται ή όταν η αποτυχία του γίνει οριστική.

Ως τίτλο της σεκάνς, βάζω συνήθως τον ίδιο τον στόχο που επιδιώκει ο χαρακτήρας, ώστε να μού θυμίζω αμέσως τι ρόλο παίζει η συγκεκριμένη σεκάνς στην ιστορία.

Περισσότερα πάνω στο πώς ορίζεται η σεκάνς, καθώς και στο τι είναι η δραματική ένταση, μπορείτε να βρείτε στο παλιότερο άρθρο μου Σκηνές και σεκάνς.

Αν θέλετε, μπορείτε να δοκιμάσετε τη διαδικασία χρησιμοποιώντας την σκαλέτα του Alien που έχω δημοσιεύσει εδώ. Λίγη δουλειά για το σπίτι!

Στο επόμενο άρθρο της σειράς, θα περιγράψω πώς χρησιμοποιώ το αρχετυπικό ταξίδι του ήρωα για να αναγνωρίσω τα κύρια σημεία της πλοκής της ταινίας που αναλύω.

2 thoughts on “Analysing films: distinguishing the sequences

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *