Δομή της σεκάνς

In a previous article, I referred to the method I follow in order to distinguish the sequences, during the analysis of a film.

I think it is also useful to describe the way a sequence is structured, so that its nature become clearer and the distinction of one another easier.

Every sequence consists of the following parts, give or take. As I write in my article on the Hero’s Journey, however the proportions of these parts can vary from sequence to sequence, the rule is so generic that it more or less works for every one:

  1. Continuity: the first part of the sequence relates to the consequences of what has just happened. This can be the actions in the previous sequence or -in case this is the first one- the character’s backstory.
  2. Catalyst: sooner or later, an idea or stimulus makes its appearance. It is the Hero Journey’s CALL TO ADVENTURE, scaled to the proportions of a sequence. This event sets up the next goal for the characters of the story.
  3. Pursuit: in this section, the characters pursue their new goal. There may be one or more scenes dealing with their preparations for this pursuit, but not necessarily.
  4. Climax: the higher moment of the pursuit. It is usually a very important decision or the confrontation with some antagonist.
  5. Resolution: this is the sequence’s outcome, which shows whether the characters achieve their goal or not, as well as the consequences they will have to face -in the next sequence or in their lives after the story’s ending.

I should note that the above is but one more rule and, as every rule, it is a useful tool when we apply it creatively and with flexibility.

Αναφέρθηκα σε προηγούμενο άρθρο στον τρόπο που διακρίνω τις σεκάνς, κατά την ανάλυση μιας ταινίας.

Νομίζω ότι είναι χρήσιμο να περιγράψω επίσης το πώς δομείται μια σεκάνς, ώστε να γίνει ακόμη πιο σαφής η φύση της και πιο εύκολη η διάκριση της μίας από την άλλη.

Κάθε σεκάνς αποτελείται πάνω κάτω από τα παρακάτω μέρη. Όπως γράφω και στο άρθρο μου για το Ταξίδι του Ήρωα, η αναλογία αυτών των μερών μπορεί να ποικίλλει από σεκάνς σε σεκάνς, ωστόσο ο κανόνας είναι τόσο γενικός ώστε να ισχύει λίγο πολύ για κάθε μία:

  1. Συνέχεια: το πρώτο μέρος της σεκάνς σχετίζεται με τις συνέπειες όσων έχουν αμέσως προηγηθεί. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν τη δράση της προηγούμενης σεκάνς ή -στην περίπτωση της πρώτης σεκάνς- το backstory του χαρακτήρα.
  2. Καταλυτικό γεγονός: αργά ή γρήγορα κάνει την εμφάνισή της μια ιδέα ή ένα εξωτερικό ερέθισμα. Πρόκειται για το ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ του Ταξιδιού του Ήρωα, αλλά στη μικροκλίμακα της σεκάνς. Από αυτό το γεγονός τίθεται ο επόμενος στόχος για τους χαρακτήρες της ιστορίας.
  3. Επιδίωξη: σε αυτό το τμήμα, οι χαρακτήρες επιδιώκουν τον νέο στόχο. Ενδέχεται να προηγείται μία ή περισσότερες σκηνές προετοιμασίας για αυτό, αλλά δεν είναι απαραίτητο.
  4. Κορύφωση: το έσχατο σημείο της επιδίωξης του στόχου. Συνήθως πρόκειται για μια πολύ σημαντική απόφαση ή αντιμετώπιση κάποιου ανταγωνιστή.
  5. Λύση: όπου αποφασίζεται η έκβαση της σεκάνς, δηλαδή αν οι χαρακτήρες πετυχαίνουν ή όχι τον στόχο τους, καθώς και οι συνέπειες που θα αντιμετωπίσουν -στην επόμενη σεκάνς ή στη ζωή τους, μετά το πέρας της ιστορίας.

Ας σημειώσω ότι ο παραπάνω δεν είναι παρά ένας ακόμη κανόνας και, όπως όλοι οι κανόνες, μάς είναι χρήσιμος όταν χρησιμοποιείται δημιουργικά και με ευελιξία.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *